Categorie: de boerderijdieren

Het Schmallenberg schaap dat sinds zijn geboorte, september vorig jaar, binnen leeft krijgt binnenkort een prothese/kruk. Omdat er bij de ontwikkeling in de baarmoeder van het moeder-schaap e.e.a. is fout gegaan, loopt Zorro (vernoemd naar dierenarts Rosan) op drie poten. Het vierde pootje staat, in een soort van spasme, continue opgetrokken. In samenwerking met het R.O.C. Doetinchem wordt een 3D prothese/kruk ontwikkeld waarmee Zorro mogelijkerwijs zijn ene voorpootje, welke nu al het gewicht aan de voorkant moet dragen, kan ontlasten.

Zoals het de planning er nu uitziet, zal het door de kerstman onder de boom worden gelegd.

Het zwarte Schmallenberg lam, genaamd Zorro, maakt het goed.

Inmiddels hebben Rosanne en Bart die, zijnde dierenartsen, die zich interesseerden en wilden proberen de mobiliteit te verbeteren, nog voor de kerstdagen een soort van gipscorset aangelegd waarin het ‘slechte’ pootje werd opgenomen. Door de zenuw uit te schakelen en zo de verkrampte spier, die het pootje in een afwijkende stand ‘dwong’, te verslappen, konden we, met vereende krachten, het pootje in de goede stand fixeren.

De eerste dagen waren zwaar voor het lam; z’n lijfje zat zo ‘vast’ dat hij zichzelf niet goed meer kon corrigeren; het lopen ging nóg moeilijker en éénmaal op z’n zij, kon ie zonder hulp niet meer opstaan.  Na ca. twee weken haalde ik het onderste deel van het gips eraf zodat het lam z’n onder-poot  kon gaan leren strekken en buigen en zelf iets beter uit de voeten kon.

Om te zorgen dat Zorro, ondanks de intensieve zorg van de afgelopen tijd, tóch zou weten dat ie een schaap is, nam ik het witte lam Liberty dat dezelfde nacht geboren was, ook naar binnen. Vreugde dansjes alom en Zorro was zienderogen blij met een metgezel cq. soortgenoot. ’t Zal z’n ontwikkeling vast en zeker ten goede komen!

Vier lammetjes vrolijken het sombere najaar op.

Eén daarvan heeft zowel lichamelijke als geestelijke beperkingen; de moeder stortte 1 maand voor de geboorte van het lam in en bleek een slepende melkziekte; ze gebruikte (te) veel voedsel/energie voor de groei van het lam en kwam daardoor zelf te kort. Na een infuus van de dierenarts en nog enkele andere oppeppers trok ze gelukkig meteen weer bij, maar voor het lam had het echter blijvende sporen achter gelaten, zo bleek na de geboorte. Het lam had licht misvormde poten en je merkt aan hem dat hij visueel niet optimaal is. Maar daarentegen functioneert het gehoor des te beter

Inmiddels zijn we al weer vele weken verder en de 3 gezonde lammeren lopen met de kudde mee. Eten gras, brokken en een heel enkele keer drinken ze nog bij hun moeder. Het 4e lam ontwikkelt zich, naar omstandigheden, ook goed. Het krijgt nog wel – dag en nacht – om de twee uur melk met de fles, maar middels een spalk die ik gezamenlijk met de dierenarts aanbracht, bevindt het pootje met de meest afwijkende stand, zich nu in een veel betere positie en gaat het lopen stukken beter. Sinds afgelopen weekend is er dagelijks een moment dat hij met een sprongetje alle 4 de poten van de grond heeft en zo goed mogelijk een dartelend lam nadoet. Kostelijk om te zien! Ook begint hij langzaamaan steeds meer lammerbrokken – die ik speciaal voor hem haalde – te eten. Lang had hij er absoluut geen interesse in, maar inmiddels loopt hij zo af en toe zelf naar de bak en knabbelt er lekker van. Het zal nog wel even duren voordat hij van de melk af kan, maar met de gebruikelijke TLC zal het allemaal wel goed komen. Bijna dagelijks zet ik hem even bij de andere schapen om zodoende de band met de kudde te behouden.

Reeds meerdere malen kwam de dierenambulance hier dieren brengen; eenden, duiven en een brandgans.

De meesten waren gedumpt. Zo ook de 10 gekortwiekte sierduiven die onlangs gebracht werden. Zij zitten, totdat ze weer kunnen vliegen, binnen in de volière.

Gunda, de vaars die hier half september 2015 kwam, heeft er een vriendinnetje bij gekregen; 9 juni jl. kwam Beatrix, een Jersey kuisje uit Zeewolde.

Na een lange rit en terug op De Kleine Kers,  haalde ik ‘Trixje’ direct uit de auto en zette haar in de wei.

Mijn moeder, die mee was geweest, en ik hebben genoten van de ontdekkingsreis die zich voor onze ogen voltrok. Beatrix was, na haar geboorte, vrijwel direct in een kalver-kist van ca. 80×40 cm. gezet. Daarin verbleef ze nu al een paar weken en kreeg ook daar haar melk. Des te meer aldus haar vreugde toen ze hier de vrijheid kreeg.

Wat een prachtig gezicht toen ze merkte dat ze kon lopen, rennen, de lucht in kon springen, groen gras zag en… hé wat zijn dat? Schapen.. nog nooit van gehoord! En dat dan? Een koe (Gunda)… kan ik me ook niet herinneren dat ik die eerder heb gezien..

De twee shetlanders Flip en Tiel heeft ze iets later van dichtbij leren kennen. Van die malle sprongen van Beatrix zouden ze kunnen schrikken en bokken. Ze zou door een trap van één van de shetlanders, makkelijk iets breken.

Omdat het plafond in de boerderij, aan de binnenkant bestaat uit een skelet van rondhout, hebben we sinds kort dagelijks bezoek van enkele boerenzwaluwen.

Een gezellig gekwetter en geflierefluit!

Wellicht komt het zover dat ze (ooit) een nest gaan bouwen. Plekjes genoeg tussen al dat hout. Alleen wèl oppassen geblazen met de katten die hier lopen! Zaak dus om dat strategisch aan te pakken.

Binnenkort gaan er wederom wat varkens naar de slager en om vraag en aanbod op elkaar af te stemmen, dit bericht.

Hierbij de bestellijst: bestel-formulier varkensvlees. website
Deze lijst gaarne ingevuld retour zenden.
Hierop is overigens ook te melden of er andere delen van het varken (zoals bv botten) mee terug moeten komen.

Ook is het natuurlijk mogelijk zelf uit te snijden en om bv. een half varken te vragen.

De prijzen zijn vanzelfsprekend afhankelijk van het werk wat de slager er aan zal hebben.
Natuurlijk zijn het geen kilo-knallers uit de supermarkt, maar dat soort vlees verkoop ik niet.

Het wolvarken heeft zeer bijzonder vlees!
Zie: https://wolvarken.wordpress.com/

Indien je in je omgeving mensen kent die mogelijk ook interesse hebben in dit vlees, kan je gerust deze mail, met bijlage, naar ze doorzenden.
Voor nadere informatie ben ik altijd mobiel of per email te bereiken.

Wat een prachtig gezicht, die eende-kuikens!

Deze drie worden door twee moeders begeleid.

Het nest van deze eenden is normaliter veel groter (bevat meer eieren). Ik wist waar het nest lag en al snel kwam ik erachter waarom er maar drie kuikens waren; één ei was in het nest kapot gegaan en er hadden vliegen eitjes in het ei (met het dood kuiken) gelegd. Het nest krioelde inmiddels van de maden! De moeders waren aldus gedwongen het nest voortijdig te verlaten.

Niet getreurd; ik ‘poetste’ de eieren die intact waren voorzichtig schoon en legde ze vervolgens bij een andere broedende eend. Kwestie van afwachten…

Toen Ollivier afgelopen herfst uitbrak en in volle vaart de meisjes opzocht, was het wel duidelijk dat Bommel en Friemel wederom zouden gaan werpen.

Afgelopen vrijdag (8 januari), begin van de avond, was het voor Friemel zover; ze kreeg maar liefst 11 biggen, waarvan er nu nog 9 leven.  Bommel was iets later; ze beviel dinsdag jl. van 9 biggen.

Foto links: Friemel met haar kroost. Middelste foto: Bommel maakt kennis met Friemel’s biggen. Foto rechts: 1 big happy family.

Ollivier zelf is zaterdag, een dag na Friemel’s worp, door Martin Smits overgenomen en per trailer verhuisd naar hun zorgboerderij Annabel in N-Brabandt. Hij heeft daar de zelfde dag dat hij aankwam, een nieuw vriendinnetje gekregen. Dát liet hij zich natuurlijk welgevallen en was ‘op slag verliefd’. Ze zullen daar dan ook over 3 maanden, 3 weken en 3 dagen ook biggen hebben.