Het Schmallenberg schaap dat sinds zijn geboorte, september vorig jaar, binnen leeft krijgt binnenkort een prothese/kruk. Omdat er bij de ontwikkeling in de baarmoeder van het moeder-schaap e.e.a. is fout gegaan, loopt Zorro (vernoemd naar dierenarts Rosan) op drie poten. Het vierde pootje staat, in een soort van spasme, continue opgetrokken. In samenwerking met het R.O.C. Doetinchem wordt een 3D prothese/kruk ontwikkeld waarmee Zorro mogelijkerwijs zijn ene voorpootje, welke nu al het gewicht aan de voorkant moet dragen, kan ontlasten.

Zoals het de planning er nu uitziet, zal het door de kerstman onder de boom worden gelegd.

Het zwarte Schmallenberg lam, genaamd Zorro, maakt het goed.

Inmiddels hebben Rosanne en Bart die, zijnde dierenartsen, die zich interesseerden en wilden proberen de mobiliteit te verbeteren, nog voor de kerstdagen een soort van gipscorset aangelegd waarin het ‘slechte’ pootje werd opgenomen. Door de zenuw uit te schakelen en zo de verkrampte spier, die het pootje in een afwijkende stand ‘dwong’, te verslappen, konden we, met vereende krachten, het pootje in de goede stand fixeren.

De eerste dagen waren zwaar voor het lam; z’n lijfje zat zo ‘vast’ dat hij zichzelf niet goed meer kon corrigeren; het lopen ging nóg moeilijker en éénmaal op z’n zij, kon ie zonder hulp niet meer opstaan.  Na ca. twee weken haalde ik het onderste deel van het gips eraf zodat het lam z’n onder-poot  kon gaan leren strekken en buigen en zelf iets beter uit de voeten kon.

Om te zorgen dat Zorro, ondanks de intensieve zorg van de afgelopen tijd, tóch zou weten dat ie een schaap is, nam ik het witte lam Liberty dat dezelfde nacht geboren was, ook naar binnen. Vreugde dansjes alom en Zorro was zienderogen blij met een metgezel cq. soortgenoot. ’t Zal z’n ontwikkeling vast en zeker ten goede komen!

Vier lammetjes vrolijken het sombere najaar op.

Eén daarvan heeft zowel lichamelijke als geestelijke beperkingen; de moeder stortte 1 maand voor de geboorte van het lam in en bleek een slepende melkziekte; ze gebruikte (te) veel voedsel/energie voor de groei van het lam en kwam daardoor zelf te kort. Na een infuus van de dierenarts en nog enkele andere oppeppers trok ze gelukkig meteen weer bij, maar voor het lam had het echter blijvende sporen achter gelaten, zo bleek na de geboorte. Het lam had licht misvormde poten en je merkt aan hem dat hij visueel niet optimaal is. Maar daarentegen functioneert het gehoor des te beter

Inmiddels zijn we al weer vele weken verder en de 3 gezonde lammeren lopen met de kudde mee. Eten gras, brokken en een heel enkele keer drinken ze nog bij hun moeder. Het 4e lam ontwikkelt zich, naar omstandigheden, ook goed. Het krijgt nog wel – dag en nacht – om de twee uur melk met de fles, maar middels een spalk die ik gezamenlijk met de dierenarts aanbracht, bevindt het pootje met de meest afwijkende stand, zich nu in een veel betere positie en gaat het lopen stukken beter. Sinds afgelopen weekend is er dagelijks een moment dat hij met een sprongetje alle 4 de poten van de grond heeft en zo goed mogelijk een dartelend lam nadoet. Kostelijk om te zien! Ook begint hij langzaamaan steeds meer lammerbrokken – die ik speciaal voor hem haalde – te eten. Lang had hij er absoluut geen interesse in, maar inmiddels loopt hij zo af en toe zelf naar de bak en knabbelt er lekker van. Het zal nog wel even duren voordat hij van de melk af kan, maar met de gebruikelijke TLC zal het allemaal wel goed komen. Bijna dagelijks zet ik hem even bij de andere schapen om zodoende de band met de kudde te behouden.

Reeds meerdere malen kwam de dierenambulance hier dieren brengen; eenden, duiven en een brandgans.

De meesten waren gedumpt. Zo ook de 10 gekortwiekte sierduiven die onlangs gebracht werden. Zij zitten, totdat ze weer kunnen vliegen, binnen in de volière.